Projekt Dzikiej Jabłoni – Przygody z książką cz. 4

I tak oto mamy już czwarte spotkanie w ramach projektu Dzikiej Jabłoni.Print

Dzisiaj chciałabym poruszyć temat audiobooków.

Bajki do słuchania towarzyszyły nam od dawna. Zapewne niektórzy pamiętają audycje radiowe dla dzieci, w których czytane były różne baśnie. Być może niektórzy pamiętają z dzieciństwa również płyty winylowe z bajkami i baśniami? Ja pamiętam. Miałam nawet małą kolekcję.

Obecnie zarówno płyty winylowe, jak i audycje dla dzieci odeszły w niepamięć. Bodajże jedna tylko rozgłośnia ma w swojej ramówce program kierowany do najmłodszych. Dzieci wolą połączenie fonii i wizji. Samo audio nie zawsze im wystarcza. A szkoda.

Obecnie wydawnictwa proponują jednak książkę w wersji audio. Czy jest to jednak dobry pomysł? I kto tak naprawdę je kupuje lub wypożycza?

Na pewno jest to świetne rozwiązanie dla osób, które mają problemy ze wzrokiem. Bez przemęczania oczu mogą zapoznać się z tym, co jeszcze do niedawna było trudno osiągalne. Mogą więc rozwijać się na równi z innymi.

Kolejna grupa zainteresowanych tego typu książkami to osoby, które nie cierpią czytać, a muszą zapoznać się z lekturą. Zamiast sięgnąć po książkę drukowaną, włączają sobie np w drodze do szkoły rozdział audiobooka. I choć nie zastąpi im to kontaktu z „prawdziwą” książką, to jednak jest lepszym rozwiązaniem niż czytanie opracowań.

Jest jeszcze jedna grupa do których audiobooki są adresowane. Małe dzieci. Wielu rodziców lubi czytać swoim pociechom przed snem. Zdarzają się jednak chwile, gdy nie mogą tego zrobić. Nie trzeba wtedy rezygnować z przyjemności, jaką daje dziecku obcowanie z literaturą. Warto włączyć coś sprawdzonego, przy czym się wyciszy. Na pewno jest to o wiele lepsze rozwiązanie niż bajki w telewizji. I nie o to chodzi, że jestem im przeciwna (bo nie jestem, o ile są dobrane do wieku dziecka i czegoś uczą). Uważam, że bajki z wizją często pozbawiają wyobraźni. Te na płytach natomiast właśnie ją pobudzają. I dziecko nie musi słuchać ich samo. Można przytulić się do niego, zamknąć oczy i przenieść w zupełnie inny świat. Nawet jeśli maluch woli w takich momentach byc sam, słuchanie dużo mu daje. Oprócz wspomnianego już pobudzania wyobraźni, uczy skupienia, bycia w ciszy aby usłyszeć co ktoś mówi (a więc poszanowania dla wypowiedzi innych  osób). Przede wszystkim jednak, zaznajamia od najmłodszych już lat z literaturą.

Na polskim rynku wydawniczym jest wiele pozycji adresowanych do dzieci. Warto się zastanowić, co dziecko lubi. I, co chyba najważniejsze, czy będzie zainteresowaną taką formą zapoznania się z książką. Z doświadczenia wiem jednak, że na ogół dzieci chętnie słuchają nagrań. I jest to dobry sposób na starsze przedszkolaki, które bronią się przed drzemką. Można bowiem wprowadzić zwyczaj codziennego leżakowania połączonego ze słuchaniem bajek, baśni czy wierszy.

Zdjęcie0182