W teatrze życia. Wspomnienia z lat 1920-1980 – August Grodzicki

Teatr to, obok literatury, fotografii i flameco, wielka miłość. I choć nie mam ambicji by zostać światowej słąwy teatrologiem, to bardzo lubię czytać wszystko co jest z tym związanem. Z tego właśnie powodu sięgnęłam po pozycję „W teatrze życia” Augusta Grodzickiego.

„W teatrze życia” to nic innego jak wspomnienia dziennikarza, który ukochał teatr. Każdy z rozdziałów książki to opowieść dotycząca jakiego wycinka w Jego życiu, jakiegoś wydarzenia. Na tle tych wydarzeń pisze jednak wciąż o teatrze. O tym, jaki był w danym momencie. Ze wspomnień tych możemy dowiedzieć się jak teatrom wiodło się w okresie międzywojennym, podczas wojny czy po wojnie. Wspomina autor walkę z cenzurą, stosunek władz i prasy do sztuki. Wspomina też zwykłą walke o ptrzetrwanie.

Książka ta jest więc nie tylko opisem funkcjonowania teatru na przełomie dziesiątek lat. Jest przede wszystkim próbą ukazania tego, jak teatr wpisywał się w ówczesną rzeczywistość i czym był dla ówczesnego odbiorcy. Jest to również ukazania społeczeństwa na skraju wielkich przemian, jakie miały miejsce w XX wieku. A trzeba przyznać, że okres był to burzliwy.

Książkę polecam zarówno miłośnikom teatru, jak i wszystkim tym, którzy intersują się życiem Polaków w XX  wieku. Nie jest to bowiem wymyslona fabuła, lecz fragment historii naszego kraju.

Książka ukazała się nakłądem Państwowego Instytutu Wydawniczego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s